گاهی بنا بر اقتضای رشته ام آنقدر در تارو پود منابع تاریخنگارانه غوطه ور می شوم که ناگه با خواندن تذکره ادبی- تاریخی نظیر بدایع الوقایع واصفی هروی غبار خستگی ناشی از خواندن کتاب های زمخت از دوشم زدوده می شود.نویسنده بدایع الوقایع با قلمی زیبا و ادیبانه وقایع روزگار دوره تیموری را به تصویر کشانده و با چاشنی طنزبر دلنشین بودن اثر افزوده است. نویسنده در تلاش بوده تا با سخن پردازی ولطافت طبع وقایع را به گونه ای بی طرفانه توصیف کند.اثر وی در نگاه اول پیشتر ادبی است تا تاریخی. اما در آن می توان اطلاعاتی بدست آورد که در نوع خود بکر و بدیع است.واصفی در پروراندن فضای حاکم بر زمانه خود زیرکانه عمل کرده و با بازی الفاظ و گاه رکاکت کلمه- که در مواقعی باعث تو ذوق خوردن خواننده می گردد- مناسبات سیاسی و جنجالهای دو نهاد وزرات و امارت را به خوبی ترسیم می کند.توصیف او از برخی افراد نظیر امیر علیشیر نوایی حکایت یکی به نعل و دیگر به میخ زدن است. حکایتهایی که واصفی آن هارا شرح می دهد همانند صحنه نمایش نامه ای است که بازیگران آن در دو قطب وزرا و امرا ایفای نقش می کنند.برای من که با شخصیت های نظیر امیر علیشیر نوایی و بنایی و خواجه نظام الملک خو گرفته ام وصف محافل این افراد و فحاشی آنان به هم در مجالس ادبی و علمی تا اندازه ای غریب و مشمئزکننده است. گاهی فکر می کنم که اگرشخصیت و رفتار این افراد که ما امروزه آن ها را نماد صاحبان ادب می خوانیم اینچنین با فضای مسموم رقابت و کینه ورزی همراه بوده پس خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.شاید هم واصفی با طرفداری مروزانه از جبهه وزرا بر رنگ و لعاب آن افزوده باشد اما این وقایع در آن روزگار با توجه به دودستگی نهاد دیوانی بعید به نظر نمی رسد.به هرروی خواندن کتاب بدایع الوقایع علی رغم نظر صاحب نظران رشته تاریخ مبنی بر غیر قابل موثق بودن مطالب آن کتابی خواندنی و در عین حال تاریخی است.
روزها مثل باد می گذرند و من در این گذر پر شتاب می تازم. سرم به گونه ای شلوغ و پر غوغاست که نه مجالی برای نوشتن می ماند و نه ننوشتن.آزمون جامع،طراحی پروپوزال،تدریس،کلاس های متفرقه و هزاران مشغله دیگر ارمغان روزهای من است.جالب تر اینکه در این میان من از هر زمان شادتر و پر انرژی ترم .شاید یک روز درباره تک تک آن هانوشتم.شاید
دومین مجمع عمومی انجمن ایرانی تاریخ روز پنج شنبه ۹/۷/۱۳۸۸ در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی واقع در بزرگراه کردستان برگزار میشه. فارغ التحصیلان کارشناسی ارشد و دانشجویان دکتری رشته تاریخ نیز می تونن در این مجمع حضور بهم رسانند.فکر می کنم این مجمع فرصتی مناسب برای نزدیکی هر چه بیشتر استادان و دانشجویان گروه تاریخ از سراسر دانشگاه های ایران باشه.